Plaster Łódzki - Łódź Kultura Sport

CHOREA in Meyerhold Centre/ Moscow 2011 to projekt polegający na zaprezentowaniu moskiewskiej publiczności w dniach: 19 i 20 grudnia 2011 roku różnorodnego dorobku artystycznego Teatru CHOREA w prestiżowym Meyerhold Centre w Moskwie.

Wieloletnie doświadczenia Tomasza Rodowicza i założycieli CHOREI w różnych ośrodkach teatralnych na całym świecie oraz permanentna praca badawcza artystów stworzyły oryginalny język ekspresji scenicznej, łączący źródła kultury europejskiej (antyk) z najbardziej radykalnymi współczesnymi formami teatru ruchu, słowa i muzyki. Oprócz cenionego spektaklu pt.: „Po Ptakach/ After The Birds” odbędą się także: spotkanie z publicznością oraz warsztaty Master Class, podczas którego zaprezentowane zostaną autorskie metody pracy scenicznej, wokalnej oraz pracy z ciałem.

Centrum Meyerholda to jedna z najważniejszych instytucji teatralnych w Rosji powstała w 1991 roku w Moskwie.

„Po Ptakach / After the Birds” (reż. Jessica Cohen, Jim Ennis, Tomasz Rodowicz)- druga część tryptyku Teatru CHOREA i Earthfall Dance Company, jest wynikiem kolejnego międzynarodowego projektu teatralnego, powstałego we wrześniu 2005 roku w Cardiff (Walia). Oba zespoły, posługujące się zupełnie odmiennymi estetykami i metodami pracy, stworzyły wspólnie nowy język na pograniczu gatunków i stylów. CHOREA i Earthfall konfrontują antyczną grecką pieśń chóralną ze współczesną muzyką, choreografią przestrzeni miejskiej i lękami dzisiejszego świata.

Tomasz Rodowicz (jeden z reżyserów): „Próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie: co zostało nam dzisiaj po Ptakach Arystofanesa, po starożytnych Grekach i ich kulturze, co mamy z nimi wspólnego? Pamiętajmy, że Ateny za życia Arystofanesa przechodzą czas wyniszczających wojen ze Spartą, rozpadającej się demokracji, kryzysów politycznych, spisków i walki o władzę różnych stronnictw politycznych. Kruszą się wartości społeczne i religijne. W takich okolicznościach zawsze pojawiają się przewodnicy do nowego wspaniałego świata, który ma szanse powstać na gruzach starego dzięki utopijnym ideom, populistycznym hasłom, manipulacjom i ustawieniu się dokładnie między tymi, którym się udało a tymi, którzy są przegrani. Jedni bez drugich nie mogą żyć, więc tam, gdzie ich drogi się przecinają, trzeba tym pierwszym odbierać władzę, a tym drugim marzenia.

Całość otoczyć murem, rozstawić straże i strzec się obcych, jak to jest w Chmurokukułczynie – idealnym nowym państwie Arystofanesa. Ale zza wysokiego muru bogowie wyglądają na skorumpowanych idiotów, a ludzie na okradzionych z marzeń karłów. Czy raj na ziemi można dzisiaj budować tylko za kolczastymi drutami, czy wszystkie wizje uzdrawiania świata w trakcie realizacji stają się zawsze tak samo gorzkie i groźne? W tym spektaklu granym w postkomunistycznym państwie, w dobie globalnego terroryzmu pytamy o to nie tylko Arystofanesa…”