Do 26 lutego w Ośrodku Propagandy Sztuki można podziwiać monumentalną wystawę malarstwa Juliusza Narzyńskiego pt. Księga obrazów.
Na całość ekspozycji składają się obrazy olejne i prace na papierze powstałe w latach 1963-2011. To pierwsza w takiej skali retrospektywa artysty, do której wybór prac dokonywał również sam autor.
Przyglądając się wystawie da się zauważyć zarówno rozwój artystyczny, jak i ciągłą fascynację nadrealizmem u Narzyńskiego. Jego prace pełne są barw i symboli, kolorowych pejzaży, zniekształcanych, aharmonijnych, budujących fantazyjną rzeczywistość.
- W gruncie rzeczy można by było (moją sztukę) sprowadzić do tego, że to mocowanie się ze światem jest w istocie mocowaniem sie z samym sobą - mówi o swoich pracach Narzyński. - Moja obrona jest ucieczką od rzeczywistości, od tego, co jednowymiarowe bez względu na koszta, jakie człowiek ponosi. Jest odrzuceniem wszelkich teorii w imię tego, co trwa, co pozostaje poza barierami czasu, co także niezniszczalne i wieczne. Coraz częściej dochodzę do wniosku, że sztuka właśnie musi stać się posłaniem.
Juliusz Narzyński. - urodził się w Warszawie w 1934 r. Ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych – dyplom w pracowni prof. Artura Nachta-Samborskiego w 1959 roku. Od 1973 r. kierował pracownią malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (obecnie ASP im. Wł. Strzemińskiego). Był m.in. laureatem Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida (1969), a także stypendystą Rządu Holenderskiego (1970). Prof. Narzyński uczestniczył w ponad dwustu wystawach krajowych i zagranicznych. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w Polsce oraz poza jej granicami.
Zobacz także:
- Aleksandra Mańczak. Kody natury (foto)
Przewodnik po łódzkich galeriach. 
Przewodnik po łódzkich muzeach.
Zobacz najciekawsze prace artystów związanych z Łodzią. 
