sobota, 19 sierpnia 2017

Ostatnia aktualizacja:10:59:16 AM GMT

 

   letnia_scena_baner

Lokalizacja: Sztuka Malarstwo - Grafika Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy (foto)

Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy (foto)

11._Enrico_Prampolini_Projekt_sceniczny_do_Ognistego_dobosza_Tamburo_di_fuoco_Filippa_Tommasa_Marinettiego_1920Do 8 października w ms2 można oglądać ekspozycję pn. Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy.

Enrico Prampolini to jedna z najważniejszych osobowości artystycznych międzynarodowej awangardy. W jego twórczości odnaleźć można echa niemal wszystkich prądów nowej sztuki I połowy XX w.: od futuryzmu, który współtworzył wraz z ugrupowaniem Filippa Tommasa Marinettiego, przez dadaizm, konstruktywizm i surrealizm, aż po udział w kręgu paryskich abstrakcjonistów Cercle et Carré. Był malarzem, rzeźbiarzem, scenotechnikiem, choreografem, architektem, grafikiem, tworzył reklamy, plakaty, fotomontaże, wielkie murale, oprawy plastyczne do kilku filmów. Był organizatorem życia artystycznego w Paryżu, Pradze i Rzymie, a także kuratorem ostatniej międzynarodowej wystawy scenotechniki awangardowej na VI Triennale w Mediolanie (1936).

Wystawa w Muzeum Sztuki pokazuje w chronologiczny sposób bardzo bogaty dorobek twórczości Prampoliniego we wszystkich tych dziedzinach. Zbiega się równocześnie z jubileuszem 100-lecia awangardy w Polsce, co stwarza znakomitą okazję do przyjrzenia się relacjom między włoskim futuryzmem a polskimi twórcami nowej sztuki. Owe relacje najbardziej żywe były w, najbliższym Prampoliniemu, obszarze teatru. To właśnie Prampolini postanowił odrzucić terminy „scenografia” i „dekoracja teatralna” na rzecz „scenotechniki” bliższej nie malarstwu, lecz architekturze i nowoczesnemu pojmowaniu przestrzeni sceny. Polscy artyści kręgu „Zwrotnicy”, Bloku i Praesensu w równym stopniu opowiedzieli się po stronie architektonicznych konstrukcji scenicznych, odrzucając tradycyjne dekoracje malarskie. Ich twórczość świadczyła o radykalnej zmianie, która dzięki awangardzie dokonała się w pojmowaniu i praktyce scenografii. Ekspozycja w Muzeum Sztuki to pierwsza w historii ekspozycja, która zestawia projekty włoskiego futuryzmu z polską awangardą.

Enrico Prampolini. Futuryzm, scenotechnika i teatr polskiej awangardy

Artyści / Artystki: Anton Giulio Bragaglia, Jan Brzękowski, Władysław Daszewski, Eugène Deslaw, Tadeusz Gronowski, André Kertész, Frederick Kiesler, Feliks Krassowski, Jalu Kurek, Bohdan Lachert, Virgilio Marchi, Filippo Tommaso Marinetti, Maria Nicz-Borowiakowa, Ivo Pannaggi, Zdenka Podhajská, Kazimierz Podsadecki, Enrico Prampolini, Andrzej Pronaszko, Zbigniew Pronaszko, Luigi Russolo, Henryk Stażewski, Helena Syrkus, Szymon Syrkus, Józef Szanajca, Ruggero Vasari, Stanisław Ignacy Witkiewicz, Rougena Zátková

Autorzy tekstów do katalogu: Andrea Baffoni, Gunter Berghaus, Maria Elena Versari, Przemysław Strożek, Monika Chudzikowska, David Rifkind, Giovanni Lista, Paulina Kurc-Maj
kurator: Przemysław Strożek
koordynacja wystawy: Przemysław Purtak

Opis zdjęć:

1.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Projekt kostiumu do spektaklu Młoda Salamandra Luigiego Pirandellego, ok. 1928
technika mieszana, papier, 35 × 19,5 cm
kolekcja prywatna, Rzym, Futur-ism

2.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Projekt sceniczny do Papierowych róż Luciana Folgorego, 1920
tempera, karton, 50 × 43 cm
kolekcja prywatna, Rzym, Futur-ism

3.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Autor i data nieznane,
Kolekcja prywatna, Rzym

4.    Międzynarodowa Kolekcja Sztuki Nowoczesnej grupy „a. r.”, Łódź 1931
Widok na kolekcję w salach pierwszej siedziby Muzeum Miejskiego Historii i Sztuki im. J. i K. Bartoszewiczów przy pl. Wolności 1
fot. Muzeum Sztuki w Łodzi

5.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Kompozycja futurystyczna – dynamizm form, 1914
tempera, papier, 12,4 × 12 cm
kolekcja prywatna, Rzym

6.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Plan instalacji architektonicznej na Triennale w Mediolanie, 1932–1933
tempera, karton, 32,5 × 48 cm
kolekcja prywatna, Rzym

7.    Andrzej Pronaszko (1888–1961), Szymon Syrkus (1893–1964), Zygmunt Leski (1896–1965)
Projekt Teatru Symultanicznego
„Praesens” 1930, nr 2, s. 147
fot. Muzeum Sztuki w Łodzi

8.    Andrzej Pronaszko (1888–1961), Szymon Syrkus (1893–1964), Zygmunt Leski (1896–1965)
Projekt Teatru Symultanicznego
„Praesens” 1930, nr 2, s.152
fot. Muzeum Sztuki w Łodzi

9.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Projekt architektoniczny Teatru jajko na wystawę E–42, 1940–1941
tempera, karton, 72 × 69 cm
kolekcja prywatna, Rzym


10.Kazimierz Podsadecki (1904-1970)   
Szkic do dramatu Jalu Kurka Gołębie Winicji Claudel (1925-1926)
ołówek, akwarela, papier
fot. Muzeum Sztuki w Łodzi


11.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Projekt sceniczny do Ognistego dobosza [Tamburo di fuoco] Filippa Tommasa Marinettiego, 1920
tempera, karton, 26 × 35 cm
kolekcja prywatna, Rzym

12.    Enrico Prampolini (1894–1956)
Tarantella, 1920
płótno, farby olejne, 80 x 80 cm
fot. archiwum Muzeum Sztuki w Łodzi

13.    Kazimierz Podsadecki (1904–1970)
Projekt scenografii do dramatu Jalu Kurka Gołębie Winicji Claudel, akt 7, 1924–1926
ołówek, akwarela, papier, 15 × 20,5 cm
Muzeum Sztuki w Łodzi

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież