Uwielbiam rosół mojej mamy, włoską pizzę, meksykańskie chili, francuski quische i japońskie sushi. Smakuję, próbuję i potrafię znaleźć coś dla siebie w każdej kuchni świata, a jednak, kiedy mam ochotę na coś wyjątkowego wybieram kuchnię indyjską.

Upichciłam i zrobiłam już milion zdjęć indyjskim samosom, które miałam zamieścić, ale będą za tydzień, bo po prostu musiały ustąpić pola dzisiejszej propozycji. Już dawno nie serwowałam nic słodkiego, i pewien łasuch i entuzjasta mojej kolumny prosił mnie o jakieś dobre ciacho.

Gdyby na świecie nie było drobiu, to moje menu zmniejszyłoby się chyba o połowę. Jest coś w tym jasnym, jędrnym, tanim i smacznym mięsie, że przychodzi mi do głowy milion sposobów jak przygotować każdą jego część.

Kiedy maj rzuca w Łódź piorunami, ulewa szaleje a ciśnienie leci w dół na złamanie karku, lenistwo i obezwładniająca senność ogarnia nawet mnie i moją kuchnię.

Moje idealne sobotnie przedpołudnie to wylegiwanie się na kanapie w towarzystwie świeżo parzonej kawy, pysznego śniadania, wygodnej pidżamy i moich weekendowych przyjaciół z ekranu.

Leniąc się przed telewizorem w te Święta obejrzałam odcinek polskiej wersji programu o ratowaniu podupadłych restauracji. Rzecz była o greckiej tawernie prowadzonej przez Polkę i importowanego mężo- kucharza. Odcinek nazwano wojną polsko – grecką a największa bitwa toczyła się o Musakę – tradycyjną grecką zapiekankę z bakłażanem.

Dziś na kulinarnej mapie świata zapraszam na wycieczkę do Stanów Zjednoczonych. Bez pakowania walizek, bez wizy i za śmiesznie małe pieniądze poczujecie się jakbyście właśnie ogryzali kości kurczaka z fermy w Kentucky.