Katarzyna Matoszko
MAN-ENIGMA

otwarcie 5 lipca o godz. 19 na stronie www.plasterlodzki.pl

Gdzie mieści się granica "ja-inny"? Czym jest i jak wygląda "ja"? - jest przedmiotem, czymś widzialnym co potrafimy dokładnie zlokalizować w jakiejś części "siebie", czy może każdy z nas odczuwa i odszukuje to w sobie inaczej a może nie zastanawiamy się nad tym zakładając z góry, że jesteśmy integralną całością gdzie każdy element "naszego" ciała to w równym stopniu "ja"?
Co pewne, widzialne i określone dla każdego to materia - organizm ale i tu nie widzimy na co dzień jego wnętrza, mięśni, organów, przewodów zaczynających się na zewnątrz i kończących w środku nas samych co każdy nazywa również "swoim" chociaż nigdy tego nie widzi. Jedynie mamy okazję być świadkami na przykład własnych cieczy, przy skaleczeniu jesteśmy biernym obserwatorem czerwonego płynu, który wbrew naszej woli wydostaje się z nas samych; Rentgen pokazuje nam obraz ciała, z którym się
utożsamiamy, jednocześnie jest to przecież dla nas coś obcego, abjectowego, coś czego jesteśmy ciekawi a jednocześnie boimy się. Organizm rozłożony na części przypomina klocki, które można dowolnie zestawiać tworząc instalację plastyczną - w budowie przeważają elementy parzyste jak nogi, ręce, oczy ale naprawdę jest on raczej misterną układanką pasujących do siebie puzzli. Ciało przypomina przepyszne, drogocenne i mieniące się formy biżuteryjne misternie układające się w formę łańcucha, broszy
czy pierścienia. Organiczne formy budzą skojarzenia z użytkowością, biżuteria funkcjonując na fragmencie ludzkiego ciała stapia się swoim kształtem z tym miejscem, ciało wymusza konkretny, funkcjonalny kształt przedmiotu. Następuje symbioza człowieka z przedmiotem, niejasny porządek nawiązania jednego do drugiego.